Fleur haar Workation dagboek - Vrijdag: Deal!
De geur van verse koffie hing zwaar in de lucht, vermengd met een vleugje spanning. Ik neem nog één laatste keer mijn notities door. Alles lag klaar: mijn definitieve voorstel, een waterdicht budgetplan, een strak schema voor mijn Workation, allemaal gebaseerd op mijn persoonlijke Workation Plan en een lijst meetbare doelen om de productiviteit te evalueren. Voor de zekerheid had ik ook een back-up plan —voor het geval dát. Je weet maar nooit.
Martijn zat tegenover me aan de grote vergadertafel, zijn gezicht was strak en geconcentreerd, en de klok tikte traag verder terwijl hij elk punt van mijn definitieve voorstel zorgvuldig doornam en ik hem mijn persoonlijk geplande Workation Plan liet zien als onderlegger. Het was een moment van stilte dat eeuwig leek te duren terwijl ik de uitdrukking op zijn gezicht probeerde te lezen. Terwijl hij mijn Workation Plan doorbladerde, zag ik zijn gezicht ontdooien en glimlachen, al mompelend, "dit ziet er prachtig en verzorgd uit. Als je hier niet 120% energie kunt geven aan je werk en je geest, lukt het nergens...".
Af en toe fronste hij, onderbrak hij zijn leeswerk om vragen te stellen over specifieke punten zoals de manier waarop we de productiviteit zouden meten en welke lessen het bedrijf hieruit zou kunnen trekken voor toekomstige projecten. Zijn toon was kritisch, maar het bood mogelijkheden. Ik gaf antwoord met zelfverzekerdheid, wees op de voordelen die ik in de memo had beschreven en legde uit hoe dit een pilot kon zijn voor een flexibelere werkaanpak binnen het team. "Met de huidige trend van hybride werken en de behoefte aan een betere werk-privébalans, denk ik dat dit experiment ons kan helpen om tot waardevolle inzichten te komen en belangrijker nog een betere concurrentiepositie op de huidige arbeidsmarkt te verkrijgen zoals voor jong 'generatie-Z-talent'," voegde ik eraan toe. Martijn keek me aan, knikte langzaam en stelde toen een cruciale vraag.
